Biskop Anders Bentssøn Dalls beretning om valg av Thomas Lagessøn som sogneprest i Oslo, 15.
desember 1602
Oslos historie © kane.benkestokk.teiste forlag (Tore Hermundsson Vigerust), Oslo 2000-2003. Utgave 21.11 2003. Etter originalen i Det kgl. bibliotek i
København i den såkalte Bøllingske Brevsamling. Her gjengitt etter Ludvig Daae: Nogle Bidrag til norsk Kirkehistorie. 1. Samtidig Beretning om et Præstevalg
i Oslo 1602, Kirkehistoriske Samlinger, 3. række bind I (Kjøbenhavn 1874-77), s. 536-538.
Salutem nullo morbo aut contagio infirmandam, per Christum. Quum, Reverende Domine Thoma, divina vlciscente justicia, nostra ex ingratitudine lacessita, vir
sanctæ recordationis, Dominus Olaus Nicolaj, Pastor Asloiensis, 4. Novembris e viuis exemptus, et ancillula mea eodem die extincta esset: Ego confestim ad
portum Moss appellatum, ad Maiestatem Regiam exire jubebar. Quo etiam postridie feliciter satisque tempestiue perueni. Quamuis autem me diligentissimè et
subjectissimè excusarem, et me domi meæ funus adornare omnibus reuelarem: nihilominus tamen ad illustrissimi Domini Regis colloquium die 6. Novemb.
sum vocatus. Quo die variis de articulis inter ipsius Maiestatem, Dominum Proregem et me solos, vltro citroque habitus est sermo. Nec prætermissa est illic
consultatio de idonei alicujus viri in D. Olai locum substitutione. Tuum autem nomen præ reliquis honorifice est in auribus Regis cum clementi ipsius
approbatione nominatum. Interea, dum ego illustrissimi Regi et Reginæ cum aulicis reliquis valedico, et ad nostros me recipio, funera nostra domi sepeliuntur.
Proxima exinde dominica, quam 24. a Trinitate hoc anno numerauimus, concionem Asloiæ habui, et coetum vniversum ad preces devotas pro pio, erudito ac
gravi viro ad pastoratum urbis nostræ eligendo et vocando sum cohortatus: ita ut tota mihi ecclesia profusis ad Deum lachrymis de re tam maximopere
necessaria supplicare visa sit. Habita sunt dehinc senatusconsulta, audita prudentiorum suffragia: Sed diuino in hisce omnibus instinctu factum, ut omnium voce
& hortatu in te unicum sit conclamatum. Te videlicet omnibus et singulis exoptatissimum fore loci hujus pastorem. Unde factum, ut cum Domini Proregis
Georgii Friisii, tum etiam meas ad te literas humillime petierint, quibus te ad functionem hanc capessendam Dei, Regis et Ecclesiæ verbis invitaremus. Qva in
re, utpote pia, honesta, nec minus utili, quam necessaria, meam illis operam denegare non potui. Qvocirca mi D. Thoma, quam possum diligentissime
maximeque serio te exhortor, ut functionem hanc, quæ tibi nullis modis eam ambienti, tam legitimus tamque æqvissimus retioni bus offertur, ea, qua
exoptamus, animi promptitudine complectaris. Deus namque te vocat per media summa et optima. Gaudebis hic cum aliorum bonorum et doctorum virorum
collegio, tum etiam quotidiana mea, quoad vixero, familiaritate et assistentia. Stipendium pastoris, quod satis hactenus opimum fuit, regia adhuc (si morem
gesseris) liberalitate augebitur. Vides, Deum nolle, ut ætatem tuam totam ruri disperdas. Esse enim te ad maiora ab ipso creatum, prædestinatum, electum ac
vocatum. Neglectis proinde, quæcunque objicientur, obstaculis, diuinum sequens ductum, de mutando loco nibil ambigens cogita. Ne Deum offendas, et
magistratui, quam optime tibi iam faventi, tergiuersando frontem corruges, et nihilominus tandem ad obsequium præstandum authoritate interposita compellaris.
Non est, quod dubites, quin hosce multi honores ambitiose venentur. Tanto vero illi erunt tibi honoratiores, quanto minus sollicite in eos te inhiauisse omnibus
est notissimum. Tanto erunt etiam tibi in ministerio hoc successus faciliores et foeliciores. Ego autem nonc epistolam hanc ad te meam voto claudam: exoptans,
ut divino conformatus Spiritu, oblatam prompto recipias animo conditionem, forti constantique sustineas, et invicto perferas in Deigloriam multorumque cum
tua salutem. Amen. Categoticialiquid et exoptati nobis responde, et ad novi anni initium (quod Deus faustum velit esse) apud nos comparare, in ecclesia docere,
et nobisscum colloqui non recuses. Vale. sloia die 15. Decemb. Anno 1602.
Tuus ex amino amicus, Andreas Benedictus Dallinus.
Utskrift: Hæderlige oc Vellærd Mandt Her Thomas Laugessøn Sognepræst paa Thodten, min synderlige gode Venn, gandsche venligenn tillschreffuit.
Påtegning: NB. Dette gamle og rare Brev har Provsten Dorph laant af mig for at indtage en Copie deraf i sin Bispehistorie, vedgaar C. Hammer. Melboestad i
Gran Sogn d. 16 Juni 1764.
.